Η ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ θέτει ΘΕΜΑ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ

Η ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ θέτει ΘΕΜΑ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ

Θέμα αξιοπιστίας

Η φράση «έκτακτη εισφορά» έχει λάβει σταθερό και μόνιμο χαρακτήρα στην ζωή μας, αφού επαναλαμβάνεται συχνά – πυκνά στις διατάξεις των τελευταίων φορολογικών νόμων. Η ανάγκη του κράτους για αύξηση των φορολογικών εσόδων και κάλυψη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, τα οποία, τουλάχιστον τώρα, σε ένα σημαντικό βαθμό, οφείλονται στην ύφεση (περιορισμός των εισοδημάτων, μειωμένη κατανάλωση, μειωμένος κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων κ.λπ., άρα υστέρηση στην είσπραξη φόρων.), υποχρεώνει τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους, να αναζητήσουν νέες πηγές φορολόγησης. Η κατάσταση αυτή, δυστυχώς, θα έχει συνέχεια,  εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν σημειώνεται πρόοδος στον τομέα της φοροδιαφυγής. Όσο λοιπόν, δεν τιθασεύεται το τέρας της φοροδιαφυγής και λειτουργεί ανεμπόδιστη η παραοικονομία, θα επιδιώκεται η (υπέρ)φορολόγηση των εμφανών εισοδημάτων και θα εξαντλείται η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών σε αυτά.

Ωστόσο, στην έννοια της φοροδοτικής ικανότητας, πρέπει να συμπεριλάβουμε πλέον  και τις έκτακτες εισφορές. Τούτο δε γιατί, στο Υπουργείο Οικονομικών επινόησαν μια νέα φορολογική βάση, για την επιβολή έκτακτης εισφοράς, στο πλαίσιο του «εφαρμοστικού νόμου» (άρθρο 30, Ν 3986/2011). Πρόκειται για τα ποσά της ετήσιας αντικειμενικής δαπάνης, τα οποία προκύπτουν από την κυριότητα ή την κατοχή ΕΙΧ αυτοκινήτων, σκαφών, αεροσκαφών κ.λπ., καθώς και δεξαμενών κολύμβησης (πισίνες) και τα οποία αναγράφηκαν στην φορολογική δήλωση που μόλις καταθέσαμε (οικονομικού έτους 2011). Αυτά τα ποσά (τεκμήρια διαβίωσης, όπως είχαμε συνηθίσει να τα λέμε), συνιστούν ένα θεωρητικό (κατά τεκμήριο) εισόδημα, το οποίο μοναδικό σκοπό έχει να συγκριθεί με τα πραγματικά εισοδήματα του φορολογούμενου, ώστε να διαπιστωθεί, σε τελείως υποθετικό  και αυθαίρετο επίπεδο, αν αυτά (τα πραγματικά εισοδήματα) «επαρκούν» για την διαβίωσή του. Σε αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή τα πραγματικά εισοδήματα υπολείπονται των τεκμαρτών, θα θεωρείται ως φορολογούμενο εισόδημα με τις γενικές διατάξεις, αυτό που σχηματίζεται από τα τεκμαρτά αυτά στοιχεία (αντικειμενικές δαπάνες).

Επομένως, αν ένας φορολογούμενος, είχε στην κατοχή του, κατά το 2010, ένα ΕΙΧ αυτοκίνητο 2.000 cc (σ.σ., η έκτακτη εισφορά σε αντικειμενικές δαπάνες, επιβάλλεται σε αυτοκίνητα με κυβισμό  μηχανής μεγαλύτερο των 1.929 cc), το οποίο, κατά τα γνωστά, έχει αντικειμενική δαπάνη διαβίωσης 5.400 €, ενώ ταυτόχρονα διέμενε σε μισθωμένη κατοικία που «έδωσε» τεκμήριο 4.400 €, συν το «ατομικό» τεκμήριο των 3.000 € (περ. θ, της παραγράφου 1, του άρθρου 16 ΚΦΕ), έχει συνολική αντικειμενική δαπάνη έτους 12.800 €.  Με την υπόθεση ότι το πραγματικό του εισόδημα ήταν πχ, 12.100 €, ο φορολογούμενος αυτός φορολογήθηκε στο ποσό των 12.800 €, με την εκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης οικονομικού έτους 2011. Ωστόσο, τώρα καλείται να καταβάλει ειδική εισφορά αλληλεγγύης 1% επί του 12.800 € (άρθρο 29, Ν 3986/2011), ενώ ταυτόχρονα θα υπολογισθεί και έκτακτη εισφορά επί της αντικειμενικής δαπάνης του ΕΙΧ αυτοκινήτου 270 €, (5.400 € Χ 5%, άρθρο 30, παρ. 2, Ν 3986/2011). Συνεπώς, το φορολογούμενο εισόδημά του, «αποδίδει» και φόρο και έκτακτη εισφορά.

Η παρατήρησή μας βρίσκεται στο σημείο της αξιοπιστίας στη σχέση πολίτη – κράτους, ως προς τα δηλούμενα στοιχεία στην φορολογική δήλωση, για την φορολογική εκκαθάριση του συγκεκριμένου οικονομικού έτους. Υποβλήθηκε λοιπόν η δήλωση από τον φορολογούμενο. Εκκαθαρίσθηκε και προέκυψε ένας φόρος.

Όχι, δεν τελειώσαμε!

Υπάρχει και συνέχεια.

Επιβολή έκτακτης εισφοράς σε στοιχείο αντικειμενικής δαπάνης, η οποία (έκτακτη εισφορά) αποφασίζεται με νόμο που ψηφίζεται μετά το πέρας της υποβολής των δηλώσεων (ή κατά το χρονικό διάστημα της υποβολής τους, μετά από αλλεπάλληλες παρατάσεις), με αναδρομική ισχύ, επί του τρέχοντος οικονομικού έτους, δηλαδή επί των εισοδημάτων που ήδη έχουν αποκτηθεί και δηλωθεί!

Θεωρούμε ότι η έκτακτη (δύσκολη) οικονομική συγκυρία που διανύουμε, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κατάργηση της συντεταγμένης πολιτείας. Το Σύνταγμα, ως η θεμελιώδης αρχή της Δημοκρατίας, πρέπει να τηρείται ευλαβικά, ώστε η σχέση κράτους – πολίτη, κυβερνώντος – κυβερνώμενου να αναδείξει την κοινωνική ευημερία.

Η αξιοπιστία, με κάθε τρόπο πρέπει να διαφυλαχτεί…

Το κείμενο είναι από το «Σημείωμα της Σύνταξης» του Περιοδικού ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ και έχει γραφεί από τον Νίκο Σγουρινάκη, Διευθυντή Σύνταξης

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Comments

comments

Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ